andaime

Xa por todas as xeografías onde se mirase tiñan o seu planiño, mellor ou peor, para estas leas da sociedade da información. Hai catro anos, e no medio das críticas á Xunta, que seica andaba a argallar un “Libro Branco da Sociedade da Información”, aínda que de costas aos sectores relacionados, o goberno Fraga delegou en Telefónica este traballo, malia ser operadora dominante e con evidentes intereses nese debate. Os millóns gastados naquel tempo deron nun texto insuficiente, pouco máis que unha tradución dos documentos que a operadora manexaba fóra daquí, e que segundo recoñeceron despois desde a propia Telefónica se fixo “sen pensar conscientemente en Galiza” e renunciando á oportunidade de abrilo á participación dos actores da sociedade da información galega.

Este mércores andivemos roendo no primeiro borrador do Plano Estratéxico Galego da Sociedade da Información, o PEGSI

Desta houbo un esforzo por pensar algo ambicioso e sistemático, desde Galiza e para Galiza. Iso si, hoxe falouse de moito, tanto do bo coma do non tan bo, e unha vez que se presente haberá que seguir facéndoo. Pero o avance é inmenso.

Hernán Casciari, que demostrou exitosamente como unir literatura e weblogs, escribiu hai meses un magnífico relato, de borgiana inspiración, onde nos fala desas estrañas redes internáuticas: “Esas persoas, que se ignoran, están salvando o mundo”. A través de Jorge Cortell atopei no seu momento ese bonito relato de Casciari.

Lembreime del esta semana ao ler o estupendo artigo de Débora Campos en Grial, canto comeza contando (.pdf) deses blogueiros galegos no planeta: “hai menos dunha década ningún destes homes e mulleres se cruzaría na vida con toda seguranza. Porén, hoxe todos eles, e moitos máis, están tecendo o corpo dunha galeguidade que non sabe de fronteiras nin de kilómetros”.

Curiosa secuencia de feitos:
1.Homo Zapping fai unha xenial parodia da obsesión de El Mundo co 11M e a ETA
2.Soben captura dese anaco do programa ao Youtube e a brincadeira espállase moito máis aló do que chegara televisivamente.
3.Os mentideiros fanse eco do malestar do director de El Mundo con Antena 3 debido a ese sketch.
4.En Youtube o vídeo deixa de estar accesible, informando unha mensaxe de que debido a restricións cos dereitos de autor se retirou. Paradoxalmente só ese vídeo é inaccesible, podéndose visualizar os demais videos do mesmo programa, Homo Zapping, con outras brincadeiras.
5.O vídeo aparece noutras webs e portais, como Dalealplay.com.
6.O vídeo volve a estar accesible en Youtube.

Do paradoxo e da grandeza da Wikipedia dá conta o propio debate que se establece e as polémicas que acostuman a producirse sobre algunhas entradas. Por exemplo a guerra de Iraq é asunto de enfrontamento na Wikipedia, versión inglesa, onde a entrada que lle fai referencia está bloqueada á edición debido ás rifas dos internautas, que non se poñen de acordo na súa redacción. Malia que haxa quen queira quitarlle credibilidade ao proxecto co exemplo destas liortas, no fondo, o propio feito de que existan eses mecanismos de debate para a resolución das diferencias é un aval da súa rigorosidade.

Neste caso en concreto, o número de vítimas, as consecuencias e o futuro do conflito ou mesmo a pregunta “É isto unha guerra contra o terrorismo?” aparecen entre os temas a debate. Incluso a retirada das tropas españolas é asunto a debate, cun fío aberto sobre se debera facerse ou non mención ao tema.

E que tal sería eso de estar de corresponsal nun planeta inventado? Velaí Adam Reuters, desde agora xornalista a tempo parcial en Second Life. Para cando unha edición local de Vieiros no Second Life? :b Os mundos virtuais non deixan de sorprender. SL, por certo, organizou hai tempo a primeira manifestación nun planeta virtual en protesta por asuntos xerados na propia comunidade. Visto no blog de Mark Wallace.