Horas lle era…
Despois de anos de inxustas matemáticas municipais, un refacho de cambio entra polas chantadas.
Despois de anos de inxustas matemáticas municipais, un refacho de cambio entra polas chantadas.
Algúns apuntes rápidos logo destas municipais:
A espiña viguesa houbo de atragoárselle a Caballero. Non sería a miña opción desexábel para os vigueses, pero que Corina gañase a maioría non tería deixado de ser un castigo entendíbel dos vigueses ao reprochábel espectáculo de regalar unha alcaldía durante tres anos para esperar por un candidato.
Mágoa que o PG ou Corcoba non gañasen algún asento e lle puxesen un toque colorista, tipo charanga ou Los Brincos. Se fosen xuntos a suma poñíaos no gume dun representante.
Por outra parte, parece demostrado que o PG equivocouse arramplando cunha marca coa que non demostrou coherencia nos discursos e na práctica. Cando se produza o debate antes das próximas autonómicas, será Terra Galega quen leve a iniciativa, despois de facer unha campaña máis pragmática e congruente co que son, por moito que o que sexan non se pareza aínda ao que digan ser.
Os pontevedreses xogaron con lume e pareceron estar dispostos a meter o raposo entre as pitas. Telmo entrou en precampaña tipo kamikaze a vender motos e seica as debeu vender bastante ben. Cousa de inxustas matemáticas municipais: as urnas quítanlle representantes a quen demostrara ter un proxecto de cidade para Pontevedra.
Os ourensáns déronlle as costas ao Hostal Poly. Ourense vive agora o que Lugo viviu ai oito anos. A erosión dunha saca popular que comeza pola capital provincial e que ten moito que ver con renovacións internas pendentes de facer.
E falando de Lugo, o PSdeG subestimou o tirón de Xaquín García Díez, o último alcalde co que o PP gozara de maioría absoluta na cidade. A Díez apartárao o Big Brother lugués e a patada resolvérase coa perda da maioría. Agora, os populares lugueses recompoñen pezas.
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Gary Rogers