Compangandas e berrallouzas
Desvío dos debates, confusión de prioridades, encirrando gratis, respondéndose con maldade manifesta, finxidores, teatreiros e artificiais, vendidos ás súas propias inercias… Os políticos non ofrecen nos últimos tempos grandes exemplos de comportamento. Onte tiven a oportunidade de coñecer en Compostela a un labrego do Movemento sen Terra brasileiro e dicíame, sobre a decepción con Lula e a clase política en xeral que “podemos poñer a Xesucristo de presidente” que estará preso das mesmas inercias.
Ao fío, e subliñando as decepcións co escenario político, velaí unha recomenda vista no Apocalipse do Porco:
“Suponse que os políticos son unha xente escollida (entre outras cousas) para chegar a acordos e gobernar, non para andar berrando coma se estiveran rifando nun bar”.
