andaime

Non merque cousas que non poida pagar? Frikquice:

Non acabo de entender ben o que pide ese colectivo dos médicos galegos tan “representativo”, en canto a número, nin a boa acollida da proposta ¿Que invistan na Sanidade o orzamento da Cidade da Cultura? Isto non é como pedir que vaian para as escolas os cartos militares…

Nese caso, no fondo a petición é a propia redución dos gastos no ministerio de Defensa. Pero neste caso, e vistas as comparacións realizadas, estase pedindo logo que reduzan o orzamento da consellaría de Cultura para incrementar o da consellaría de Sanidade?

Anxo Quintana fixo foto en días pasados con Artur Mas. En mitin electoral. Ten sentido a sintonía BNG-CiU-PNV en certos actos especificamente pensados para turrar polos intereses comúns do Galeuscat (.pdf). Pero levar esa relación a plena campaña electoral…?

Se as circunstancias desen algún día nun hipotético pacto CiU-PSC, maioritariamente apoiado polos cataláns nas sondaxes e respecto a outras opcións, como xestionaría ese paradoxo o BNG nas autonómicas galegas, convidarían a Mas a apoiar a Quintana fronte ao PSdeG?

Din algúns dos rexedores dos concellos afectados polos asolagamentos destes días que seica a culpa é dos incendios do pasado mes de agosto. Doutra banda, di o alcalde de Ordes que “o feísmo é tanto culpa dos cidadáns como dos que teñen responsabilidades sobre urbanismo”… non vaia ser que alguén pense que el, que leva vinte anos no cargo, pode ser o máximo responsable.

No fondo das dúas argumentacións está a teima en non asumiren responsabilidades.

Acáelles ben nos dous casos o excelente artigo de Xabier Vázquez Pumariño:

“E é que a vila está nun país de nenos que non atenden nin entenden de responsabilidades que finalmente teñen que asumir o conxunto da sociedade”

Do paradoxo e da grandeza da Wikipedia dá conta o propio debate que se establece e as polémicas que acostuman a producirse sobre algunhas entradas. Por exemplo a guerra de Iraq é asunto de enfrontamento na Wikipedia, versión inglesa, onde a entrada que lle fai referencia está bloqueada á edición debido ás rifas dos internautas, que non se poñen de acordo na súa redacción. Malia que haxa quen queira quitarlle credibilidade ao proxecto co exemplo destas liortas, no fondo, o propio feito de que existan eses mecanismos de debate para a resolución das diferencias é un aval da súa rigorosidade.

Neste caso en concreto, o número de vítimas, as consecuencias e o futuro do conflito ou mesmo a pregunta “É isto unha guerra contra o terrorismo?” aparecen entre os temas a debate. Incluso a retirada das tropas españolas é asunto a debate, cun fío aberto sobre se debera facerse ou non mención ao tema.

Ao fío desas inercias que contribúen a recurtar liberdades, velaquí unha brincadeira dos Simpsons que comentan polas Américas sobre un capítulo en preparación para ser emitido no Halloween deles (Samaín noso): Os extraterrestres chegan a Springfield na busca de “armas de desintegración masiva”, na misión bautizada “Operación Ocupación Duradeira” que remata convertida nun lamazal. “Deberiades saudarnos como liberadores”, acúsalles aos springfieldianos un dos aliens… A que lembrará este discurso.

En todas as manifestacións pode haber quen vai con ánimo de rebentar o acto ou a quen o acto lle rebenta o ánimo e non é capaz de manter os modos. Vén a conto o asunto da recente protesta “sufrida” por Josep Piqué e Ángel Acebes, mediaticamente atribuída a “radicales independentistas”. Xosé Blanco vén de louvar na súa bitácora que Montilla “botou” do partido o responsábel local das Xuventudes Socialistas que seica estaba na tal manifestación. Non consta que o rapaz batera en ninguén, simplemente o delicto que o seu partido lle atribúe semella ser o de “estar” na manifestación. Tampouco consta que lle preguntaran ou investigaran se foi el un dos que ensaiaron algún garapaldo nas costas de Acebes ou Piqué. O seu (presunto) delito é simplemente “estar” nunha concentración de protesta cidadá. A lixeireza co que a executiva socialista aplica un recén inventado código de conducta non cheira a democrático proceder precisamente. Ao fío, paréceme recomendable o artigo de Xosé María Torres Bouza en Vieiros sobre psicoses e histerias.

Seica o Consello Económico e Social pediu a retirada da iniciativa sobre os bancos de tempo incluída no borrador da próxima lei galega de inserción laboral das mulleres. Non acabo de entender as razóns que expón a institución para opoñerse ao desenvolvemento deste novidoso concepto de solidariedade que se (more…)

Simpático artigo sobre o esperpento deputacional lugués escrito na edición de Lemos de La Voz por Francisco Ruiz. Esta mesma semana trouxo outras novidades sobre o desbalde dos cartos dos veciños.

Polo aquel de que a alguén que por aquí pase poida interesarlle verei de como subir ao Andaime a cavilación explicada esoutro día por terras do Porto: A política no blog: onde está o debate?, ao fío da blogopolítica galaica, ou cousa parecida…

A cota galega, ademais de Catuxa Seoane, que formaba parte da organización, estaba representada tamén por Lara Dopazo Ruibal e David Lombao Rodríguez, co traballo: A normalización lingüística do galego através dos blogs: O caso de Blogaliza, e Gerardo Uz, Jéssica Beiroa e Joám Evans, que enviaron a reflexión: Aplicações dos blogues na educação para o desenvolvimento.

Por outro lado, algunha recomenda traída: velaí un libro presentado no Encontro e descargábel de balde en internet:
Blogs e a Fragmentação do Espaço Público, de Catarina Rodriges. No mesmo Laboratório de Comunicação On-line da Universidade da Beira Interior poden baixarse tamén outras interesantes publicacións.

E que tal sería eso de estar de corresponsal nun planeta inventado? Velaí Adam Reuters, desde agora xornalista a tempo parcial en Second Life. Para cando unha edición local de Vieiros no Second Life? :b Os mundos virtuais non deixan de sorprender. SL, por certo, organizou hai tempo a primeira manifestación nun planeta virtual en protesta por asuntos xerados na propia comunidade. Visto no blog de Mark Wallace.

“Olá, Senhores, primeiramente gostaria de dar os parabéns pela ótima qualidade da revista e comunicar que como assinante estou muito satisfeito. Sou viciado em churrasco, gosto muito de novidades e graças à Manual do Churrasco conheci algumas casas do gênero divulgadas em suas páginas (…) Churrascos domésticos são ocasiões que servem para reunir os parentes mais próximos e os amigos mais íntimos para um bate papo sempre descontraído e sem compromisso. É hora de testar receitas e formas de assar”

Publicación de referencia. Lembren: con churrasco todos os días son santos

“Sociedade e valores” é o novo nas librarías de Manuel Fraga despois do seu anterior calote literario. De paso que presentaba a obra, o don Manuel tivo recados variados: chamou a “non disolver no botellón os valores da gran sociedade que foi capaz de producir o Quijote”, zoupou contra o proceso de paz, concedeu que o seu canón “aínda dispara, pero pouco”, cualificou de (more…)

.
.
.
.
.
.
.
.

En breves horas, o retorno á cousa da trécole xornalística e navegatora. Aí en letra pequena no cartaz pon “a stunning psychological thriller” postvacacional.