Unhas risas, uns amigos, un Estatuto express
Aínda facendo horas extras e con estímulo de soldada revisada, non sei eu se as presas que os nosos deputados prognostican de aprobación estatutaria entrespatadas serán abondo para aquelar un texto con todo o sentidiño que se lle espera a tal documento.
Hai nada estaban rifando aínda sobre o modelo de traballo e case que dunha semana para outra convidaran a ducias de colectivos a comparecer diante da comisión. Comentouno Isaac Díaz Pardo no inicio da súa intervención deste xoves, “o prazo foi moi curto”.
A riqueza das intervencións foi moita e apuntáronse datos importantes sobre o modelo de desenvolvemento posíbel para o país e as prácticas políticas concretas que poden axudar a definilo. Queda por ver como iso se vai trasladar cara a fóra a unha sociedade á que coma dicían algúns “non lle interesa nada iso do Estatuto”. Optimismo? Non sei, alguén falou antes de Schopenhauer?
