Un día de hai un par de anos un amigo cubano chegaba á casa enzucado polo panfleto que viñan de darlle na rúa para a convocatoria dunha concentración en apoio do goberno da revolución cubana e contra o embargo dos EUA . Laiábase de que a convocatoria non fose en favor do pobo cubano, que á fin, dicíame, é o que de verdade sofre, e ten por riba o pé tanto do goberno estadounidense coma do cubano.
Lembro cando noutra ocasión lle amosei a miña sorpresa e a miña prevención porque a revista que me traía, con artigos de xornalistas cubanos independentes, semellaba estar financiada publicitariamente, por entidades coma a Fundación FAES ou o xornal ultraconservador Libertad Digital…
É curioso que o apoio aos disidentes do poder cubano veña principalmente desa beira ideolóxica. Algo terá que ver tamén a idealización do que no seu momento significou a loita duns barbudos a prol da liberdade pero que logo se converteu noutra cousa e que está impedindo ver o sufrimento do pobo cubano e contribuíndo a que a esquerda occidental estea perdendo o contacto coa realidade dese pobo. Cando a ditadura esmorecente remate, a oportunidade para que os vimbios sociais que existen viren nunha democracia respetuosa coas liberdades pode quedar perturbada e socialmente eivada por esa posición de privilexio que a dereita europea e estadounidense está gañando a golpe de talonario.
En Cuba hai fame de liberdade.
