andaime

Diagnóstico improvisado para a dor esa da man. E non serán frieiras?

aidiormio…

velaquí vai

O coruñesismo vazquiano, baseado en entender a maioría absoluta coma permiso para facer e desfacer, alleo a negociacións e transparencias, iniciou a súa decadencia ao tempo que o diálogo abrollaba coma necesidade imprescindíbel a nivel galego para poñerlle ao país un punto de inflexión cara ao futuro. Os cidadáns votaron hai poucos meses que o Parlamento fose escenario do impulso deses novos tempos baseados na promesa da busca de consensos. “Galiza non lle acaba de entrar na cabeza”, diagnosticara nunha ocasión o alcalde de Santiago, Sánchez Bugallo, referíndose ás peculiaridades de Francisco Vázquez. Esmorece o coruñesismo vazquiano, está por ver se o coruñesismo que vén mira cara a Galiza.

Aos veciños de Ponte do Porto, en Camariñas, marcháronlles hai poucos días coa campá que aínda conservaba o campanario do camposanto. Do cruceiro dun camiño á moa dun muíño, da barquela dunha fonte á roda dun carro vello, todo lles vale aos espoliadores do patrimonio.

Por fortuna, o mellor patrimonio é o inmaterial, o que lle pon medallas ao aprezo polo propio e fai estoupar as ilusións coma as castañas sen amosegar: anunciando festa para as autoestimas. Cando o feísmo ou os ladróns arramplan con outros recunchos materiais… se cadra queda o espírito.

Postos a experimentar… Estiven cavilando niso do podcast e xa descarguei os ferranchos para armar unhes. Pero non che me presta nada ese nome, “pozcas”. Decidín bautizalos falangullos, outro día xa explicarei o porquese. Para a semana o primeiro, que teño que aclarar a voze antesdenada.

constancia: s.f. 1. Calidade do que é constante. Traballar con constancia para obter un resultado satisfactorio.

Cada canto tempo é recomendábel a actualización dunha bitácora? (Hipótese bravú: Cando a situación o require?)

Seguimos na busca da constancia.

(Visite Constancia, “Vila Poema”: ben merece unha visita un lugar que acordou venderse ao mundo con este lema)

…constancia.